تبلیغات
سلماس رایانه - قسمت های مهمی از کتاب جنجالی افسر سابق CIA
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : اسلام یوسفی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
نویسندگان
نمونه سوال
امکانات جانبی
«سلماس رایانه» را صفحه ی خانگی خود کنید








آپارات سلماس رایانه




پخش زنده حرم












در سلماس رایانه
در اینترنت





خبرنامه سلماس رایانه





تاریخ روز

خوابیدن با شیطات


"رابرت بایر" مؤلف کتاب "خوابیدن با شیطان" از افسران عملیاتی سابق دستگاه اطلاعات مرکزی آمریکا است. وی پست‌های مختلفی را در "سی. آی. ای" برعهده داشت که از جمله آنها ریاست تیم این سازمان در لبنان در سال 1983 و انفجار بئر العبد است.
وی در این کتاب فصلهایی را به عملیات تعقیب "شهید عماد مغنیه" از فرماندهان مقاومت اختصاص داده است.  بایر پس از ناکامی در ترور مغنیه در لبنان، مسئولیت پرونده عراق را برعهده گرفت.
این مسئول سابق سیا در کتابش، به مسائلی در خصوص همکاری عربستان و آمریکا در ایجاد تروریسم تکفیری و هدایت آن اشاره می کند.
با وجود انتشار این کتاب در سال 2003 ، ترجمه‌ای از آن به زبان عربی منتشر نشد. البته این کتاب در بین خبرنگاران با نام "کاخ سفید و طلای سیاه" نیز شناخته می‌شود.

تجارت سلاح در عربستان
در سال 1990 منبع اصلی امداد رسانی به اسامه بن لادن فردی به نام "ویکتور بوت" بود. وی از افسران سابق ارتش روسیه بود که در انگولا خدمت کرد و پس از آن وارد قاچاق سلاح و نفت شد.
ویکتور بوت به سرعت به فرد مشهوری تبدیل شد زیرا قادر بود که از طریق شرکت خودش که "ایرسیس" نام داشت، هر چیزی را قاچاق کند.
با وجود افشای فعالیتهای غیرقانونی بوت در رسانه ها، عربستان سعودی همچنان اصلی ترین محل برای معاملات قاچاق و ممنوع بود. دبی نیز مکانی بود که بیشترین دارایی های بوت در بانکهای آن برای حملات یازده سپتامبر سپرده گذاری شده بود.
در سال 1987 یکی از ثروتمندترین بانکهای عربستان تأسیس شد؛ بانکی که به فعالیتهای جمعیت های خیریه کمک می کند و برای سعودی های افراطی مانند بن لادن پول می فرستد.
نایف کسی بود که هیچ کسی توانایی مقابله با او را نداشت. نایف وزارت کشور را اداره می کرد و مانند ملک فهد مصونیت داشت و هیچ کس نمی توانست او را اخراج کند. او در حال شدت بخشیدن به "جنگ ویژه" خود با آمریکا بود و برای وهابی های افراطی پول می فرستاد. دلیل این همه نفرت "نایف" از آمریکا همیشه جای سئوال بود.

قطر و القاعده
در نیمه های سال 1990 قطر میزبان 10 تن از تروریستهای القاعده بود که از سوی آمریکا تحت تعقیب بودند. پس از افشای این موضوع که "خالد شیخ محمد" از خطرناکترین اعضای القاعده در میان دعوت شدگان دولت قطر قرار دارد، "لوییز فرییه" رئیس پیشین "اف. بی. آی" در نامه ای به وزیر خارجه قطر از او خواست به تعهدات خود عمل کرده و این فرد را به دفتر تحقیقات فدرال آمریکا تحویل دهد.
"خالد شیخ محمد" عموی "رمزی یوسف" بود. رمزی یوسف کسی بود که حمله کامیون بمبگذاری شده به مرکز تجارت جهانی در سال 1993 را طرح ریزی کرد بود. وی همچنین برنامه‌ای را برای منفجر کردن 11 هواپیمای آمریکایی بر فراز اقیانوس آرام طراحی کرده بود.
یکی از عملیات خالد شیخ محمد، حمله به هواپیمایی فیلیپینی در سال 1994 بود که در جریان آن یکی از سرنشینان ژاپنی این  هواپیما به قتل رسید.
در نامه رئیس پیشین "اف بی آی" به وزیر خارجه قطر، تأکید شد که "خالد شیخ محمد" برای منافع دولت قطر خطرناک است و "او به دنبال ساختن بمی است که احتمالا زندگی شهروندان قطری را به خطر می اندازد" و "خالد شیخ محمد بیش از 20 گذرنامه جعلی در اختیار دارد."
با وجود اینکه خالد شیخ محمد در آن زمان کارمند دولت قطر بود(کارمند خدمات عمومی) قطر مدعی شد که  نمی تواند او را بیابد. این در حالی است که وی به صورت مخفیانه به خارج از قطر منتقل شد، درحالیکه اف بی آی در یکی از هتل های دوحه انتظار او را می کشید.
نارضایتی رئیس پیشین اف بی آی از قطر در سالهای 1997 تا 1999 به شدت افزایش یافت زیرا قطر شرکتی را در خیابان "کی" با سرمایه ‌ 689،805.16 $ و همچنین یک شرکت وکلا در واشنگتن و نزدیک کاخ سفید با سرمایه 23،938،994.20  تأسیس کرد که هدف از تأسیس این دو شرکت بهبود چهره قطر بود؛ درحالیکه این شرکتها منبعی برای خطرناکترین افراد در دنیا بودند.
دولت کلینتون هیچ شکایتی را به وزیر خارجه قطر که به کاخ سفید رفت و آمد داشت تحویل نداد و یک بار از من خواسته شد تا از دفتر مشاور امنیت ملی خارج شوم تا الگور معاون رئیس جمهور با وزیر خارجه قطر دیدار کنند.

آل سعود و القاعده
نایف خودش به تنهایی مشکل نبود. آل سعود از آغاز سال 1990 حکومت را به چنگ آورده و در سال 1996 عربستان سعودی به سادگی درخواست سودان برای تحویل بن لادن را رد کرد.
ریاض تأکید کرد که بن لادن از محبوبیت بالایی در عربستان سعودی برخوردار است و بازداشت او موجب انقلاب می شود.
از زمان حوادث 11 سپتامبر حتی یک اتهام یا اقدام مفیدی از سوی عربستان سعودی برای تحویل بن لادن صورت نگرفت.
نایف تظاهر می کرد که عربستان سعودی نمی تواند در خصوص حملات یازده سپتامبر انجام دهد. به صورتیکه یک سال و نیم بعد از این حادثه، حتی یک سعودی نیز در راستای کمک عربستان به تحقیقات در حصوص 11 سپتامبر بازداشت نشد.
مسأله بدتر آن است که در عربستان سعودی چیزی تحت عنوان "حاکمیت قانون" وجود ندارد. وقتی که به گذرنامه عربستانی نگاه می کنیم متوجه می شویم که صاحب گذرنامه وابسته به خاندان حاکم است. یک شهروند عربستانی شبیه به بخشی از دارایی‌های این خاندان است و تفاوتی با کاخ جده یا رولزرویسی که متعلق به آل سعود است ندارد .. هیچگونه حق و حقوقی و پارلمان و یا قانون اساسی در عربستان وجود ندارد.
البته اگر عربستان را عده ای افراد عاقل اداره می کردند اوضاع بهتر بود، ولی اینطور نیست. خرفتی، توطئه ها و تعصب فقط آغازی برای داستان آل سعود است. خاندان حاکم در عربستان در برابر هرگونه تغییری مقاومت می کنند و نمی خواهند به تعفن خود در این کشور اعتراف کنند.
داستانهای بسیاری در خصوص فحشای خاندان آل سعود در روزنامه های آمریکایی منتشر شده است . این روزنامه ها بر ضرورت حقوق زنان در این کشور تأکید کردند ولی هیچ کسی به این مسأله توجه نکرد: در عربستان سعودی مقدار بسیار زیادی از درآمدهای ملی برای عقده های جنسی صرف می شود.
خاندان حاکم بیشتر درآمدهای کشور را در اختیار دارند و می توانید آنان را در کاخ هایشان در دریای مدیترانه بیابید . کاخ هایی که برای خوش گذرانی با "زنان هرزه" بنا شده است.
هنگامی که در مغرب بودم خبری به آژانس اطلاعات مرکزی رسید که یک شاهزاده سعودی درحالیکه بسیار مست بود به یک دختر مغربی آسیب جدی وارد کرد، ولی پادشاه مغرب به سرعت بر این موضوع سرپوش گذاشت و به خانواده آن دختر پول داد. به خانواده آن دختر گفته شد که یا دهانشان را می بندند و یا اینکه دخترشان بقیه عمر خود را در زندان می گذراند. این تاکتیک موفقیت آمیز بود و این مسأله فاش نشد.

خرید نخبگان حاکم در آمریکا توسط بندر بن سلطان، "سوپر سفیر" آل سعود !
اگر منطق این شیطان را تا این لحظه دنبال کرده باشید، در می‌یابید که غرب و حکام سعودی در ورطه خطرناکی گرفتار شده‌اند. همه عوامل تشکیل دهنده ناآرامی‌ها در مکانی درست به وجود آمدند: مرزهای باز، در دسترس بودن سلاح، نبود سیاست، حاکم نبودن قانون، فساد پلیس، دست کم گرفتن طبقه حاکم، کم شدن سهم افراد جامعه از درآمدها، خشم همسایگان، افزایش جوانان افراطی در داخل.
علاوه بر این در مدارس عربستان افراد متعصبی هستند که برای ورود به جنگ در برمه، ویتنام، کامبوج، نیکاراگوئه، انگولا، سومالی و سیرالئون شتاب دارند؛ چرا عربستان سعودی باید از این سرنوشت فرار کند؟
* ویزای بدون محدودیت برای صاحبان گذرنامه سعودی حتی اگر عضو القاعده باشند
با وجود این همه تعفن، این اعتقاد وجود دارد که باید به هدف حمایت از کسانی که ریاض از آنان دفاع می کند، روی هر نقشه رسمی در واشنگتن نشان قرمزی روی نقطه‌ای به نام "ریاض" وجود داشته باشد. هنگامی که در سال 2003 این مطلب را می‌نوشتم، واشنگتن همچنان اصرار داشت که عربستان کشوری با ثبات است و دولت مرکزی آن بر همه مرزهایش کنترل دارد و پلیس و ارتش در بالاترین حد توانایی و وفاداری هستند، و مردم این کشور به خوبی می‌پوشند، می‌خورند و آموزش می‌بینند.
بگذارید از وزارت خارجه شروع کنم، چرا که مسئولیتی بسیار بالاتر از دولت بروکراتیک واشنگتن برعهده دارد، زیرا این وزارتخانه در انتشار دروغ بزرگ درباره عربستان نقش دارد. به طوریکه اگر مواضع آن را درخصوص مسائل جاری بشنوید به این نتیجه می‌رسید که عربستان سعودی همان دانمارک است.
به موجب قانون، فقط نگاهی به نحوه تعامل با ویزای سعودی ها نگاهی بیندازید. وزارت خارجه مسئولیت صدور ویزا در خارج را از طریق سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌ها دارد.
در سال 1952 قانون مهاجرت و شناسنامه در خصوص "صلاحیت" کاملا واضح توضیح داده است. در بخش 214 ب اینگونه توضیح داده شده است: هر خارجی به عنوان مهاجر تلقی می شود تا اینکه بر عکس این مسأله برای کارمندان کنسولگری ثابت شود ... و آن فرد در وضعیت "غیر مهاجر" قرار بگیرد . به عبارت دیگر یک خارجی که دلیلی برای بازگشت به کشورش نداشته باشد - بیکار و مجرد و ورشکسته باشد -  برای گرفتن ویزا صلاحیت ندارد - ممکن است در آمریکا باقی بماند.
با افزایش نرخ بیکاری در عربستان به حدود 30 درصد و کاهش درآمد افراد، سعودی‌ها در کشورشان مهاجر به شمار می‌آیند (اگر از خاندان حاکم یا خدمه ویژه آنان نباشند). باقی ماندن سعودی‌ها در آمریکا برای کسب روزی خطری بالقوه به شمار می‌آید. آنها شرایط قانونی برای بازگشت به کشورشان را ندارند، و این امر مسائل را بسیار بدتر می‌کند.
در جریان حملات 11 سپتامبر 2001 ، سعودی‌هایی که در این عملیات شرکت کردند، برای دریافت ویزا نیازی به حضور در سفارت آمریکا در ریاض و یا کنسولگری جده برای مصاحبه نداشتند . در سایه سامانه "ویزا اکسپرس" یک عربستانی برای گرفتن ویزا، فقط گذرنامه و هزینه‌ها را برای وکیل مسافرت ارسال می‌کند. وکیل مسافرت سعودی به عبارت دیگر کسی بود که جای دولت آمریکا قرار می‌گرفت. مدت انتظار برای دریافت ویزا کوتاه بود و هر عربستانی که پول داشت می توانست به نیویورک برود و ناپدید شود و یا هواپیمایی را به سوی آسمان خراشها هدایت کند.

سعودی ها تروریستهای دنیای نوین
وزارت خارجه با صدور ویزا برای 15 سعودی بیکار، قانون شکنی کرد. بدون شک ساده گرفتن این مسأله به همه قدرهایی که قصد حمله به ما را دارند، اجازه می دهد که موضع گیری کنند. "اسامه بن لادن" متولد عربستان بود. او در سال 1995 شهروندان سعودی را در انفجار مقر گارد به قتل رساند و در سال 1996 به خبر حمله کرد. دو سعودی در سال 2000 هواپیمایی را در بغداد ربودند. بدون شک سعودی ها در پس پرده حمله به ناوشکن "کول" قرار داشتند. صدها سعودی نیز در حملات تروریستی دیگر از چچن گرفته تا کنیا و تانزانیا شرکت داشتند. پس آیا وزارت خارجه به دلایل بیشتری نیاز داشت تا بفهمد که سعودی‌ها همان "تروریستهای دنیای نوین" هستند، و آنها باید به شدت تحت نظر قرار گرفته و بازخواست شوند؟ بنابراین، روش اداره موضوع ویزاها، حتی به خود اسامه بن لادن امکان می‌دهد که به آمریکا نفوذ کند.

حمایت واشنگتن از نظام سعودی در برابر محاکمه بین المللی
وزارت خارجه آمریکا به حکام سعودی فرصت داد  تا تقریبا هرکاری را انجام دهند؛ این وزارتخانه از سعودی‌ها در برابر سازمانهای مدافع حقوق بشر، و بانک جهانی و صندوق بین المللی پول حمایت می‌کند. وزارت خارجه آمریکا حادثه گارد ملی و انفجارهای خبر را نادیده گرفت. به عنوان مثال در گزارش سال 1999 وزارت خارجه آمده است: "روش تروریسم جهانی . بخش ویژه عربستان سعودی: عربستان سعودی در همه سطوح بر پایبندی خود به مبارزه با تروریسم تأکید کرد. در ادامه این گزارش آمده است: دولت عربستان سعودی همچنین به تحقیق در خصوص انفجار ژوئیه سال 1996 در اطراف برج های الخبر ادامه داد.
ولی ما می دانیم که این یک دروغ بزرگ است. نایف برای تحقیق در این پرونده حتی یک گام هم برنداشت. ولی در سال 1999 حوادث بسیاری روی داد که دولت نمی خواند ما از آنها مطلع شویم. در آن سال نایف دو تن از علمایی را که فتوای قتل آمریکایی ها را صادر کرده بودند، آزاد کرد. در همان زمان 15 رباینده سازماندهی شده و در مساجد عربستان سعودی آموزش داده شدند.
آمریکا به آمریکایی‌هایی که به عربستان می‌روند واقعیت را نمی‌گوید. ولی به آنها توصیه می کند که خاک عربستان را ترک کنند. هنگامی که به همکاران می گفتم که عربستان روزی فروخواهد پاشید آنان اظهارات من را به تمسخر گرفته و می‌گفتند: هیچ مشکلی نیست، خاندان حاکم مانند انگشتان دست هستند و هنگامی که احساس تهدید کنند مشت می‌شوند. ولی واقعیت این است که هنگامی آل سعود تهدید شوند آنان در واکنش حمایت مالی هرچه بیشتر از از افراد تندرو را افزایش می دهند. در مقابل آمریکا اعطای ویزا (به عربستانی ها) را افزایش داد.

همکاری های نفتی با طالبان و تضمین امنیت بن لادن
آمریکا می‌دانست که عربستان به دنبال آن است تا طرح خطوط لوله گاز و نفت از افغانستان و آسیای میانه تا پاکستان را فعال کند، و ایجاد پناهگاهی امن برای بن لادن را تضمین کند. با این حال، آمریکا در کنار عربستان ایستاد و شرکتهای آمریکایی را به حضور در این پروژه تشویق کرد.
در سال 1997 شخصی به نام - اسم این فرد حذف شده - از سوی آمریکا به اداره امنیت ملی اعزام شد تا به من اطلاعات بیشتری را در خصوص طرح "خط لوله لیونوکال" بدهد. خط لوله‌ای که دولت طالبان با عبور آن از خاک افغانستان مخالفت کرد-
داستان این بود که جمهوری های آسیای میانه که بخشی از اتحاد جماهیر شوروی سابق بودند (آذربایجان، قزاقستان، ترکمنستان، ازبکستان) همگی سرشار از منابع نفت و گاز بودند و این کشورها که هیچ راه دریایی نداشتند نیازمند آن بودند که این ثروت عظیم را به بازار جهانی منتقل کنند. این نیاز موجب شد که طرح احداث خط لوله به میان بیاید.
چند راه احتمالی برای عبور این خط لوله‌ها وجود داشت، و مسائل سیاسی موجب می‌شد که اجرای این طرح امکان پذیر شود.
کوتاهترین راه از طریق ایران است. ولی این کشور از سوی آمریکا تحریم شده است. راه دیگر از طریق روسیه و چین بود که این راه نیز از سوی آمریکا پذیرفتنی نبود. به همین دلیل شرکت نفت آمریکایی "یونوکال" پیشنهاد کرد که خط لوله گاز و نفت ترکمنستان از طریق افغانستان به پاکستان امتداد یابد.
با وجود ادامه جنگ داخلی در افغانستان و تشدید حاکمیت طالبان بر این کشور، شرکت یونوکال تلاش کرد تا به این طرح خط لوله ادامه دهد. این شرکت محاسبه کرده بود که خط لوله گاز ترکمنستان به پاکسان 2 میلیارد دلار هزینه خواهد داشت. و خط لوله نفت به موازات آن نیز 2 و نیم میلیارد دلار اضافی هزینه می برد. این سرمایه گذاری خطرناک در کشوری انجام می‌شد که در آستانه جنگ داخلی قرار داشت.
در 13 فوریه 1997 "نام حذف شده" از یونوکال خواست جاده‌ای را از تورگاندی به سبین بولداک بکشد و در مدارس قندهار و مساجد این منطقه سرمایه گذاری کند. اگر یونوکال چنین کاری را کرده باشد، این سئوال برای من پیش می آید که آیا این جاده برای فرار بن لادن کشیده شد.
حتی پس از حملات 1998 به سفارتخانه های آمریکا در کنیا و تانزانیا که از سوی بن لادن در افغانستان سازماندهی شده بود، عربستان سعودی به کمکهای خود به میهمانش یا همان طالبان ادامه داد.
عربستان سعودی میلیونها دلار پول به طالبان کمک کرد و این کمک مالی حتی پس از حملات تروریستی به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون ادامه یافت. این درحالی است که وزارت خارجه (آمریکا) هنوز هیچ اعتراضی به این مسأله نکرده است. به همین دلیل نباید از اقدام آمریکا در جریان حوادث 11 سپتامبر 2001 در کوتاه آمدن از مصاحبه برای صدور ویزا (برای عربستانی ها) کوتاه بیاید.

بندر بن سلطان "سوپر سفیر"
مدیران سی آی ای از مدتها قبل دریافتند که در دفتر کاخ سفید همواره در برابر "بندر بن سلطان" سفیر سعودی باز است. درحالیکه جاسوسان کشور ماه ها باید صبر می کردند تا یک دیدار خصوصی داشته باشند. همه کاری که بندر بن سلطان برای دیدار با رئیس جمهور انجام می داد این بود که درخواستی فوری ارائه می کرد.
بندر کسی نبود که بتوان با او شوخی کرد. حتی مدیر سی آی ای نیز نمی توانست چنین کاری را انجام دهد. هنگامی که بندر مشکوک شد که مدیر آژانس اطلاعات مرکزی به صورتی عربستان را در تنگنا قرار داده، به رئیس جمهور شکایت می‌برد و پس از آن لابی‌های شناخته شده آژانس را تحت فشار قرار می‌دادند.

سرمایه گذاری های عربستان در آمریکا
طی دهه 90 آمریکایی ها و اروپایی ها هزینه کمتری را نسبت به آسیایی‌ها برای نفت پرداخت می کردند.
واقعیت این است که عربستان سعودی در کالاهای آمریکایی سرمایه گذاری کرده است.
کارشناسان نفتی در سپتامبر 2001 در خصوص تفاوت نفت بین بازارهای غربی و آسیایی اطلاعاتی به من دادند. یکی از کارشناسان به من گفت (آسیا به سادگی در حال پرداخت مالیات روی نفت خود اشت. و هیچگونه کاهش قیمتی در نفت صادر شده به آمریکا وجود ندارد) اینگونه بود که عربستان فرصتهای بسیاری را برای به دست آوردن سودهای بسیار هنگفت در بازار از دست داد.
اگر سعودی‌ها بعد از ظهر روز یازدهم سپتامبر مقدار کمی از نفت خود را از بازار خارج می کردند، می توانستند از طریق باج گیری از آمریکایی ها به میلیونها دلار پول دست یابند. چنین ماجرایی در سال 1990 روی داد و عربستان سعودی و هم پیمانانش برای جبران روزانه 5 میلیون بشکه نفت عراق و کویت، به بازار جهانی نفت تزریق کردند.
آنها اگر می خواستند قیمت هر بشکه نفت به 100 دلار می رسید و از طریق "توفان صحرا" به سود هنگفتی دست می یافتند. ولی در مقابل با مشکل مالی مواجه شدند، زیرا عربستان سعودی با افزایش فروش نفت سودهای کلانی را از دست داد. البته عربستان می خواست که آمریکا فراموش نکند که کدام کشور تأمین کننده اصلی نفت این کشور است. به همین دلیل آمریکا نه تنها به تولید بیشتر نفت مبادرت ورزید، بلکه گوشهای خود را در برابر انتقادهای تند آسیایی‌ها بست.

پیامدهای ویرانی تأسیسات نفتی عربستان
خودروی فورد سفید من را نزدیک برج شماره 7 که یکی از ده ساختمان مهم در "بقیق" بود، رساند. این برج برای خارج کردن گوگرد از نفت و طبق اصطلاحات نفتی جهت تبدیل آن از "ترش" به "شیرین" استفاده میشود.
در شرق عربستان از طریق صحرای این کشور و آنجایی که صبحدم خورشید در افق دیده میشود- راننده خودرو توقف می کند. وی یکی از هزاران مسلمان شیعه است که در چاه های نفت عربستان کار می کند. موتور را خاموش کرد و برای آخرین بار نگاهی به ساعتش انداخت. سپس آیاتی از قرآن کریم را که از مدتها قبل حفظ کرده بود، تلاوت کرد، درحالیکه نور بزرگترین تأسیسات استخراج و تصفیه نفت دنیا اطراف او میدرخشید.
در غرب "بقیق" در دامنه کوه "الرماح" در قلب منطقه بدویها، یک سعودی وهابی را میبینی؛ او یکی از افراد متعصبی است که آل سعود را به قدرت رساندند. آن مرد در افغانستان توسط فردی که در آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا درس میخواند، آموزش دیده است.
"آل سعود" به شدت در حال عقبگرد است. زیرا با وجود شیطان آمریکایی و حمایت اسرائیلی، دیگر نفتی که تمایلات و هوسهای آنان را تغذیه میکرد، مانند قبل تولید نمیشود. دنیا باید متوجه شود که اقتصاد در حال فروپاشی است.
من جزئیات را بررسی کردم و از آنها سخن گفتم و هیچ چیزی را از خودم نگفتم. اینها مطالعات افراد متخصص در صنعت نفت است. در دوره سالهای 1930 تا 1960 عربستان سعودی یکی از دفاتر فرعی "آمریکای بزرگ" بود. آمریکا به دلیل اینکه نفت عربستان را همیشه برای خود میدید، احساس امنیت می کرد. نفتی که زیر شنها بود. ما بخش نفت عربستان را بنا نهادیم و با تلاشهایمان، حق کامل و آسان دستیابی به نفت خام این کشور را کسب کردیم.

وحشت آمریکا و بحران نفت در سال 1973
بحران نفت در سال 1973 و با آغاز جنگ عراق و ایران و احتمال کشیده شدن جنگ به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، آغاز شد.
این کابوس موجب کاهش رشد اقتصاد دنیا شد. و کارشناسان بحرانها در دولت آمریکا و خارج از آن سئوالهای نگران کننده ای را مطرح کردند. حملات کدام مناطق نفتی و زیرساختهای عربستان سعودی را تهدید میکند؟ پیامدهای کوتاه مدت و بلند مدت قطع نفت چیست؟ پیامدهای اقتصادی آن چه خواهد بود؟ .
کارشناسان بحرانها به این نتیجه رسیدند که تأسیسات نفت خام در "بقیق" ضعیفترین منطقه در تأسیسات نفتی عربستان سعودی است. این تأسیسات با تولید روزانه هفت میلیون بشکه نفت، "گودزیلای" تأسیسات نفتی عربستان به شمار میآید.
به صورت کلی، کارشناسان به این نتیجه رسیدند که هر حملهای به "بقیق" به مخازن نفت، به تأسیسات کروی مانندی که برای کاهش فشار در جریان پالایش از آنها استفاده میشود، خسارتهای فراوانی را وارد میکند.
هرگونه حمله به نیمه سنگین و موفق به تأسیسات "بقیق" موجب نشتی هفت درصد در میلیون ماده (سمی) "سولفید هیدروژن" میشود. اثر این ماده از بین خواهد رفت ولی نه آن قدر سریع که از مرگ کارگران در این تأسیسات و وارد شدن صدمههای جدی به ساکنان اطراف آن جلوگیری کند. علاوه بر این گاز دی اکسید کربن به قلب تأسیسات نفتی سعودی نشت خواهد کرد. این امر مانعی در فرایند بازسازی خواهد شد و بازسازی تأسیسات را یک ماه به تأخیر خواهد انداخت.
حمله نیمه سنگین به "بقیق" تولید نفت خام را به اندازه یک سوم مصرف روزانه آمریکا کاهش می دهد.
سناریوی بقیق، یکی از چندین سناریوهایی است که کارشناسان بحرانها در دوره ریگان مطرح کردند. البته این سناریوها جزئی بود زیرا مجموعه بسیار غنی نفت عربستان، هدف قرار گرفته است. هر مقدار نفتی که استخراج و تولید و صادر میشود در معرض تهدید است.
جغرافیای شرق منطقه عربستان را که چاههای نفتی عظیمی در آنجا قرار دارد، به این مسائل اضافه میکنم؛ شنهای متحرک به سوی خلیج فارس حرکت می کند  .. این موضوع بدترین کابوس را برای امنیت ملی ایجاد کرده است. کاهش زیرساختهای نفتی عربستان مانند آن است که افرادی ماهی ها را برای صید درون بشکه بریزند. این مسأله فرصتها نیست، بلکه مسأله مردانی قوی است و اینکه آنها چه کاری می توانند انجام دهند؟
عربستان سعودی بیش از 80 حوزه نفت و گاز فعال و بیش از هزار چاه نفت خوب دارد. ولی
"الجعیمه" و سکوی "القیاس" که در 11 کیلومتری ساحل است، بیشتر از همه مناطق دیگر در معرض هجوم قرار دارد. 4 لوله نفت زیر آب نفت خام را از سکوی زمینی تغذیه می کند. این سکو همچنین 5 مرکز جداگانه را تغذیه می کند ومی تواند 2.5 میلیون بشکه نفت و انواع سوخت دیگر را به نفتکش ها منتقل کند.
در یک روز عادی، حدود 4.3 میلیون بشکه نفت از طریق ایستگاه "الجعیمه" از عربستان خارج میشود. هر حملهای که تأسیسات سکوی "القیاس" را هدف قرار دهد و به نیمی از شناورهای موجود در ساحل خسارت وارد کند، و به مخازن زمینی صدمه بزند، تولید نفت پس از دوماه به 1.6 تا 2.6 میلیون بشکه کاهش خواهد یافت و 7 ماه زمان نیاز است تا این منطقه دوباره به ظرفیت قبلی خود باز گردد.
گروهی از کوماندوها روی قایق می توانند به چنین کاری دست بزنند. آبهای سواحل شبه جزیره یکی از خطرناکترین مناطق روی زمین است؛ در این مناطق امکان غرق شدن ناوهای بزرگی مانند یو اس اس کول وجود دارد.
خطر تأسیسات نفت رأس التنوره کمتر از "الجعیمه" است. این تأسیسات روزانه 4.5 میلیون بشکه نفت صادر می کند و در این منطقه مجموعه متنوی از اهداف وجود ارد.
"جزیره البحر" به وسیله مجموعهای پیچیده از مخازن و خطوط لوله و پمپ به لوله های "الجعیمه" متصل شده است. این تأسیسات زمینی از هوا و زمین در معرض حمله قرار دارد.
"رأس التنوره" در صد کیلومتری شمال قطر نیز منطقهای برای تجمع اصولگرایان اسلامگرا است.
"ینبع" در دریای سرخ در برابر هر حمله ای مصون است. به گفته مهندسان در صورت حمله، این تأسیسات فقط نیاز به انتقال روزانه هزار بشکه به یک ایستگاه دیگر است.
البته خسارت چنین حملاتی از نظر اقتصادی بدتر از انفجار بمب هستهای در مرکز منهتن یا کنار کاخ سفید است.
عربستان سعودی در گذشته تکیه گاه آمریکا در کشورهای عربی خاورمیانه بود. این کشور نفت ما را زیر شن های خود انبار کرده بود. عربستان حتی اگر ضد آمریکا شود هیچگاه نمیتواند صادرات نفت را متوقف کند، زیرا این امر به معنای خودکشی این کشور خواهد بود.

تبدیل فرصتها در عربستان به تهدید
البته همه این مسائل مربوط به قبل از صبح 11 سپتامبر 2001 بود. پیش از آن که 15 سعودی و 4 شهروند تبعه کشورهای عربی 4 هواپیمای تجاری را بربایند و آنها را با سرنشینانش به سوی ساختمانهای نیویورک و واشنگتن و اراضی زراعی شانکسویل در ایالت پنسیلوانیا هدایت کنند؛ قبل از آنکه اسامه بن لادن به محبوبترین فرد در تاریخ عربستان تبدیل شود؛ قبل از آنکه همه بدانند که همسر سفیر سعودی در واشنگتن برای ربایندگان (هواپیماها) پول می فرستاد. معادلات اکنون تغییر کرده است. و این گزارش به شورای امنیت سازمان ملل متحد رسید که عربستان سعودی از سال 1992 به مدت ده سال نیم میلیارد دلار به القاعده داده است. معادلات قدیمی همگی از برنامه خارج شد و واقعیت های جدید قابل اطمینان نیستند.
5 خانواده جدا حدود 60 درصد از ذخایر نفت دنیا را در اختیار دارند؛ ولی آل سعود در عربستان بشی از یک سوم این ذخایر را در دست دارند .. یک بشکه از هر پنج بشکه ای که در دنیا مصرف می شود. این درحالی است که در مساجد عربستان سعودی مردم به نفرت از غرب و دنیای غیر اسلام دعوت می شوندو مدارس دینی در عربستان به پناهگاهی برای افراطیها و تروریستها تبدیل شده است .. در بالی، کنیا، بوسنی، چچن، و منهتن مدارسی ایجاد شده که همگی به عربستان سعودی مرتبط هستند.
آلسعود از ترس جریانهای متعصب پول های خود را از حسابهایشان در بانکهای سوییس بیرون می کشند. البته هیچگاه فراموش نمی کنیم که آل سعود برای تأسیس این مدارس چک امضا کرده است.
آلسعود به همین دلیل از جریانهای افراطی اسلامگرا را در منطقه خاورمیانه، آفریقا، آسیای میانه، و کل آسیا حمایت مالی میکند.
این رشوه ها برای منحرف کردن توجه مسلمانان از دارایی های به سرقت رفته نزد آلسعود است؛ سرمایه هایی که این خاندان جمع می کنند تا با آن بتوانند از صحرا به ویلاهای خود در سواحل و آپارتمانهایشان در پاریس، لندن و نیویورک بگریزند.
به همین دلیل است که مجبور می شویم که بگوییم اگر آل سعود خودشان  نتوانند خود را درمان کنند، ما باید چاه های نفت آنان را تحت کنترل خود در آوریم.
اگر به این وضعیت برسیم چه کسی این کار را انجام خواهد داد؟ آینده مشخص نیست؛ مواضع عربستان در خصوص اصلاحات دموکراتیک چیزی بیشتر از سرپوش است. شاید جنگ آمریکا در عراق بار دیگر همه احتمالات گذشته را تضعیف کرده است. همه چیز از انتفاضه جمعی اسلامگرایان ضد غرب کافر حکایت دارد. با توجه به اینکه به اندازه کافی در خاورمیانه چندین سال را سپری کردهام، میدانم که در جایی مثل عربستان سعودی همه چیز به صورت طبیعی به سوی ترکیبی قابل اشتعال پیش می رود.
در آنجا (عربستان) خشم شدیدی ضد غرب و آلسعود وجود دارد. در آنجا (مردم) قانع شدهاند که پول نفت خاندان حاکم را فاسد کرده و، سران سعودی  با دادن اجازه ورود به نیروهای آمریکایی به عربستان، به خاک کشورشان توهین کرده اند.
رهایی از وجود نظامی آمریکا (به حل این مسأله) کمک میکند، ولی خشم از خاندان حاکم بسیار فراتر از موضوع حضور آمریکاییها است. جامعه عربستان از آلسعود به دلیل شکست در حمایت از شهروندان مسلمان در فلسطین و عراق و ناتوانی در برابر به ذلت کشیده شدن مسلمانان، انتقاد میکند.
در آغاز هزاره جدید، بسیاری از سعودیها معتقدند که اگر همگی به صحرا باز گردند و زندگی خود را با خرما و شیر شتر سپری کنند، اوضاع کشورشان از اکنون بهتر خواهد شد.

عربستان در انتظار انفجار است
در سالهایی که به عنوان افسر سی. آی. ای در مناطقی مانند لبنان، سودان، شمال عراق و آمریکا به کشورم خدمت کردم، آموختم که مسلمانان آسیای میانه چیز دیگری هستند. شاهد رنجها و کشتاریی بودم که آمریکا همواره پس از آن سر خود را در شن فرو می کرد. عربستان سعودی بشکهای از باروت است که در انتظار انفجار است.
ربع قرن تلاش کردم تا ریشه خشونتها در خاورمیانه را بفهمم. من این موضوع را بعد از 11 سپتامبر آغاز نکردم و برای آن به عربستان سعودی و نفت خام این کشور توجه نداشتم. خواستم بیشتر درباره اخوان المسلمین بدانم: آنها چه کسانی هستند، چگونه فعالیت می کنند و چرا آمریکا مسأله آنان را در اماکن دور افتاده و یمن و افغانستان یک مسأله مشترک قرار داده است.
به برخی پاسخ ها رسیدم. می دانستم که این موضوع من را به دو راه می رساند . ریاض و واشنگتن و نفتی که این دو را به یکدیگر پیوند می دهد.
از نظر من این مسأله به سه موضوع مربوط می شود.
- آیا همه کسانی که در جزیره العرب به دنبال سرنگونی ال سعود هستند، دست در دست یکدیگر قرار می دهند تا قدرت کافی را برای این کار داشته باشند؟ این کار به نظر ساده می اید ولی باور کنید که مسائل این چنین نیست.
- آیا از آل سعود به این دلیل که قدرت حاکم است، حمایت می شود؟
- آیا واشنگتن توانایی آن را دارد که واقعیتها را در عربستان دریابد؟ یا اینکه دخالت چندانی در عربستان نداشته و می گوید که چیزی نمی بیند و دخالتی نمی کند؟






پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کلیه حقوق این وبلاگ برای سلماس رایانه محفوظ است
ابزار وبلاگ
.